Es söu aber no nes momäntli duurä bis i mi mit der Henreitte cha bespräche. Hei mir tEuterä nid gad es Ultimatum ader doch dahingehend dr Tarif dürä gaä – mit Hotel Mama sig de hiä nüt – das meint – düräfüeterä bis ig u mini fuli Musä öppe dr ultimativ Mundartroman choi häre knäue isch de nid. I söu doch bitte gärn mau e Plan entwickle, oder emu öpis wi ne Roadmap so für tZuekunft – ausi mini, ersteuä – tic tac, tic tac Zyt loufi u gli sigs zJahr dürä, hüe itz u hop dr Bäse, ole ole.
Guet, reise mir haut di Lüt uf – dr Götti Girsbärger – es paar waagi Versprächige, meh isch dert nid, dr Schriner Güschtu für e Schnupperlehr und dr Viertu-Onku WeWe – nid mi ersch Wau – aber derte bichum i gad es Praktikum.
Mit däm cha me dr euterlich Druck fürs erschte gsorget gäh. Hani für mis Träffe mit der Henriette dr Fridhofshein usgsuecht – bin i weder romantisch no morbid, ischs einfach en Ort, woni sit eh und eh wou bi.
Aber ou das mau chunts angersch – wei mir gad afa kläre, chli unbehpoufä zwar, aber mit guetem Wiuä… Chunt doch dr Poilu us em Gotteshüsli tschaupet, wet er äuä gärn gäge Fürabe zue.
Dr Poilu – ja das isch haut eine vo üs, wi dr Bärner so schön seit – zu aune geng glich,öb jung aut, rich arm, wichtig oder du äbe nid. Grundehrlich u fadegrad. Und es isch e Gmüetsmörä – für di nid-hisigä, das wär de es Komplimänt – obwou e Sou drin vorchunt.
Hets mi paar mau wöuä düecha – ganz liselig im stiuä, chönte si mau tüschle – Rüdisüeli dörf mau tGloggä la lütte und e Rundi Fäge – Poilu würd derwila eis Predige – wär plötzli de no interessant…
Wot sich Poilu uf sini Vinconette schwinge, das isch äbe si Töff, uraut u schwarz, u göng wi di sprichwörtlich aagsängti Sou. Poilu het mi mau des langen und breiten ufklärt über das Ding, aber i weis nur no isch es vo der Marke Vincent, vo der Insle. Im Änglandland heig äber aui bsunderi Maschini Näme – natürlich wiblichi – dahär Vinconette.
Wot är das Teil mit em ne gsungä Fuestritt zum Läbe erweckä, chunt dr Rüdisüli um en Eggä ghuschet…
Poilu, Poilu, wart doch bissoguet knschau…
Poilu isch so guet, wartet, und meint: Ja Rolf?
Dr Rüdisühli süfzget toif meint du: Sünd u schaad sig das. Sünd u schaad. Warum nur, warum heig das müesse si?
E Momänt seit niemer nüt bis Poilu meint: Ja, we das muescsh frage…
Hesch ja rächt us der Situation, dr Rüdisüli – aber grad so deräwäg, i dr Sakristei und es isch no tFrou vom Gmeindspräsidänt… u wider gits a Pouse – Es reut mi um Gmeind und um di. Du weisch ja, i bi ehner unflexibel, ja mängisch vilich für mi gwäut Arbeit öppis unnahbar – du hingäge mit dire art, geisch eifach uf tMönsche zue – u vorauem – du losisch zue – öb dr Müll vo dr Seel oder es eifachs Sali, wi geits.
I dänke du hesch mindestens so viu für üsi Gm,eind gmacht win ig, we nid so meh. U das zverlüre tuet mir weh.
Poilu umarmt dr Rüdisüli.
Weisch, i mues nüt beschönige, meint är du. Du kensch tSituation. Der feine Herr Gemeindepräsi – Frou, Chind, Huus und ohh was für ne wissi Weschte. Aber äbe, aussen fix und innen – angersch. Diser vergnüegt sich lieber mit Manne. U si Frou, isch nüt meh wie ne Bedienschteti, het ja zwe Goofe usädrückt, immer lächle immer top Gastgäberi, immer zperfekte Familie Biud. Wi mues das ächt für e Frou, e Mueter uf tLängi si?
Ischs e so oder ischs e so? fragt Poilu.
Ja, es isch – ig häts nid gad so hert formuliert… seit Rüdisüli.
Egau – item. Du kensch mini Gsinnig – liberau – i mach im khe vorwurf, dass är schwul isch, söu jeder winer de lieb Gott gmacht het. Aber das isch nid der Deal gsi, vo Afang a klar u offe dargleit. Wo ne Katrin ghüratet het, het si gmeint, si heig e Ma für aues, dür dick u dünn u bis dr Tod si scheidi – nid numä für zRepräsentierä. Itz si mir beid äuä lang knue uf derä Chuglä zum wüsse – irget einisch mues das chlepfe.
Bi dir het si äuä dr geistig Troscht gholt – u bi mir – Zangere – öppe eifach wider mau Frou si, wider mau begehrt wärde…
I sta gärn i für aus was i tue aber i la mi nid uf tChappe la schissä, und i mache ou nid zBurä n Opfer für tPolitik oder für e Schiin zwahre, das weisch du genau. Die beide, diä müese säuber luege wi si wei witer gschirrä, oder äbe de nid.
Ja, sigs eso. Rächt hesh – I hoffe numä es breicht di rächte …
Äuä nid – Aber es mues jede nach sim Gwüsse handle.
Sie verabschide sich und Poilu bruset uf dr Vinconette dervo.
Mir höckä uf zBänkli, näh anang a tHang u luegä wi di gäub Chuglä langsam errötet, vom Dunscht vor Stadt u hinger abe kheit. Es isch e Momänt vor tStiui, brucht kener Wort. Isch üsi Situation nach wi vor da, unklärt. Aber vo de Tragwiti här – es tschudderet e chli – aber trotzdäm – irgetwiä tröschtlich simer nid die einzige mit em ne Gnusch im Fadechörbli.